Jaki jest największy kamień, którym można „puszczać kaczki”?

800px-Stone_skimming_-Patagonia-9Mar2010
"Stone skimming -Patagonia-9Mar2010" by Killy Ridols - Patagonia. Licensed under CC BY-SA 2.0 via Wikimedia Commons

Puszczanie kaczek

Znajdujemy nieduży, płaski kamień. Ustawiamy się nad brzegiem wody i rzucamy go odpowiednio podkręcając. Przy odrobinie szczęścia lub wprawy, kamień odbije się kilkukrotnie od powierzchni wody zanim wpadnie i skończy na dnie.  Czy jest jakiś limit wielkości, powyżej którego kamienia nie da się „zmusić” do odbicia od powierzchni wody?

Stone_skipping

O ile tylko będziemy w stanie nadać kamieniowi odpowiednią prędkość i szybkość wirowania,  aby uderzył on w wodę pod odpowiednim kątem, możemy użyć kamienia o dowolnej masie. Na co dzień używamy małych kamieni, bo wymagają one niewielkiej energii, aby efekt zadziałał.

Mechanizm odbicia

PT.3.2631.figures.online.f1Za efekt odbijania się kamienia od powierzchni wody odpowiada siła hydrodynamiczna, podobna do
siły aerodynamicznej która unosi skrzydła samolotów. Kamień przesuwając się po wodzie pod odpowiednim kątem, wciska pod siebie duże ilości wody, co w efekcie powoduje odbicie go nad powierzchnię. Naukowcy stwierdzili, że idealny kąt natarcia kamienia na powierzchnię wody wynosi około 20 stopni.

Największe kamienie

W Wikipedii „puszczanie kaczek ” skategoryzowane jest jako zabawa dziecięca. Zjawiskiem tym interesują się jednak nie tylko dzieci. W 1943 roku brytyjskie lotnictwo wykorzystało ten efekt podczas bombardowania niemieckich tam. Technologia namierzania celów w czasach II wojny światowej, nie pozwalała na precyzyjne trafienie bombą w obiekt wielkości zapory wodnej. Z wielu przyczyn niemożliwe było też przeprowadzenie nalotów dywanowych na dużej powierzchni, z nadzieją że któraś z bomb trafi w końcu w zaporę. Opracowano system skaczącej bomby, która po zrzuceniu z odpowienią prędkościa na powierzchnię wody, odbijała się w kierunku tamy. Po uderzeniu w tamę, aktywował się zapalnik, który powodował skuteczny podwodny wybuch. Wykorzystane bomby miały kształt beczek i masę 4 ton. Zrzucane były z wysokości około 20 metrów, przez samolot lecący z prędkością około 370 km/h i były w stanie pokonać około 400 metrów po powierzchni wody.

Na poniższym filmie zobaczcie animację działania skaczących bomb.

Tutaj, nagranie prawdziwej bomby zrzuconej z samolotu, podczas testów prowadzonych przed finalnym atakiem:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.